| |
 1.
Ik neem deel aan een nieuwe behandelmethode
(in ontwikkeling)
Ik behoor tot een kleine groep
(bevoorrechte) patiënten die volgens een
nieuwe methode wordt behandeld. Die
behandelmethode wordt onderzocht en verder
ontwikkeld door de afdeling Longziekten van
het Erasmus Medisch Centrum Rotterdam. Wat
ik ervan verwacht? Geen idee, ik kan slechts
hopen dat het ziekteproces wordt gestopt en
dat de behandeling de artsen in elk geval
inzicht oplevert voor de verdere
ontwikkeling van een effectieve
behandelmethode.
2. Voor meer
onderzoek wil ik geld inzamelen.
Er moet een behandelmethode ontwikkeld
worden want anders zullen alleen al in
Nederland de komende decennia vele duizenden
mensen sterven aan asbestkanker. Gelukkig
geldt in Nederland sedert 1993 een algeheel
asbestverbod, maar in landen als China,
India, Rusland, Canada en Zuid Afrika gaat
het verwerken van asbest nog gewoon door.
Het leed voor de mensen daar, voor hun
gezinnen, is niet te overzien wanneer
onderzoek niet tot een effectieve
behandelmethode zal leiden. En ook daarom
vecht ik tegen asbestkanker, zolang mij dat
gegeven is!!
3. Hoe ga ik
geld inzamelen en wat gebeurt daarmee?
De gelden
die ik inzamel worden voor 100% beschikbaar
gesteld aan de stichting Asbestkanker.
Die stichting stelt zich ten doel onderzoek
naar effectieve behandelmethoden tegen
asbestkanker te bevorderen. De stichting
bekostigt ook de behandelmethode van het
Erasmus Medisch Centrum. De stichting krijgt
geen overheidsgeld en is dus afhankelijk van
giften, schenkingen, legaten en
erfstellingen. |
| |
|
STICHTING ASBESTKANKER
Projectbeschrijving
Wat doet de Stichting Asbestkanker en
waarom is dit zo belangrijk? |
| |
Nieuwe therapie voor patiënten met
asbestkanker.
De Stichting Asbestkanker is in 1998
opgericht en heeft ten doel de bevordering
van onderzoek naar en de behandeling van
asbestkanker. Dit houdt in om voldoende geld
binnen te halen ten behoeve van het
kankeronderzoek zoals dat op de afdeling
Longziekten van het Erasmus Medisch Centrum
in Rotterdam plaatsvindt. Momenteel wordt
hier een innovatieve behandelmethode getest
die bij andere vormen van kanker hoopvolle
resultaten geeft. De kosten zijn in dit
stadium echter erg hoog. De bestuursleden
werken geheel belangeloos en de Stichting
ontvangt geen enkele vorm van
overheidssubsidie. Het vermogen van de
Stichting Asbestkanker wordt gevormd door
giften, schenkingen, erfstellingen en
legaten en door opbrengsten van
wervingsacties. Voorbeelden hiervan zijn
o.a. “Verkoop je loop” tijdens de marathon
Rotterdam 1999, Roparun 2000, ontvangst van
het geldbedrag verbonden aan de prestigieuze
Horeca Jaarprijs 2002 van Cees Helder
(destijds chef-kok Parkheuvel te Rotterdam)
etc. De Ministers van Staat Mr. F. Korthals
Altes en Prof.Drs. R.F.M. Lubbers vormen met
andere het comité van aanbeveling.
 Wat
is asbest?
Asbest is een verzamelnaam voor een aantal
in de natuur voorkomende mineralen, die zijn
opgebouwd uit microscopisch kleine
naaldachtige vezels.
Vanwege de unieke combinatie van een aantal
specifieke eigenschappen van deze mineralen
– zoals slijtvastheid, chemische
bestendigheid, elektrisch isolerend vermogen
en onbrandbaarheid – gecombineerd met een
lage prijs en goede verwerkbaarheid maakte
dat het in de vorige eeuw en met name vanaf
de Tweede Wereldoorlog op zeer grote schaal
werd toegepast.
Asbest en de gevolgen
Nu roept asbest associaties op met angst,
woede, ziekte, pijn en dood omdat vast staat
dat omgang met asbest dodelijk kan zijn.
Sinds 1993 is er een algeheel asbestverbod
van kracht in Nederland, hoewel er nog
steeds veel asbesthoudende producten
aanwezig zijn in schepen, bouwconstructies,
vloer- en dakbedekkingen, isolatie van
verwarmingsinstallaties, in oude
remvoeringen en koppelingsplaten,
enzovoorts. In landen die samen twee derde
van de wereldbevolking omvatten gaat het
verwerken van asbest nog gewoon door (China,
India, Indonesië, Vietnam, Rusland, Canada,
Zuid-Afrika, etc.). De productie bedraagt
wereldwijd nog steeds meer dan 2 miljoen ton
per jaar. Blootstelling aan asbest kan
leiden tot kwaadaardige aandoeningen
(asbestkanker en longkanker) en
niet-kwaadaardig aandoeningen (asbestose,
pleuraplaques, pleuraverbreding en pleurale
vochtophoping). Asbestkanker wordt ook wel
mesothelioom, borst- of longvlieskanker
genoemd. Openbaart deze ziekte zich bij een
patiënt, dan is sprake van een snel en
dodelijk verloop: 80% van de patiënten
overlijdt binnen één jaar nadat de diagnose
is gesteld en zeer weinig patiënten
overleven het tweede jaar na diagnose. In
Nederland sterft ieder jaar een toenemend
aantal mensen aan asbestkanker ten gevolge
van blootstelling aan asbest die in een ver
verleden (vaak 15 – 40 jaar daarvoor) heeft
plaatsgehad. Verwacht wordt dat deze
stijgende trend zich nog een groot aantal
jaren zal voortzetten en dat uiteindelijk
vele duizenden sterfgevallen als gevolg van
asbestkanker zullen worden geteld. Patiënten
en hun nabestaanden willen vaak erkenning en
schadeloosstelling omdat het zeer
aannemelijk is dat werkgevers al heel lang
op de hoogte waren van de gevaren.
Compensatie voor de materiële en immateriële
schade van patiënten leidt vaak tot lange
juridische procedures. In Nederland
ontvangen asbestslachtoffers 50.000 euro aan
compensatie van de overheid. Dit alles maakt
dat, ondanks dat het een relatief zeldzame
kanker (500 nieuwe gevallen per jaar)
betreft, er veel aandacht voor bestaat in de
media. Vrijwel dagelijks berichten media
over asbest dat vrijkwam tijdens een brand,
of extra kosten voor de sloop van schepen en
gebouwen vanwege de aanwezigheid van asbest. |
|
Als je gezond bent, heb je duizend wensen,
als je asbestkanker hebt, maar één...
|
 Asbestkanker
Asbestkanker is een tumor van de pleura
(borstvlies), het peritoneum (buikvlies) of
het pericard (hartvlies). De meest
voorkomende klachten waarmee de patiënt met
een asbestkanker zich presenteert zijn
kortademigheid, pijn op de borst,
gewichtsverlies en hoestklachten. Op de
röntgenfoto is dan vaak pleuravocht te zien
al of niet in combinatie met verbreding van
de pleura. Om de diagnose asbestkanker te
kunnen stellen en uit te sluiten dat het
geen uitzaaiing van een andere kankervorm
betreft, wordt pleuravocht en/of
pleuraweefsel verkregen middels
thoracoscopie. Op dit materiaal wordt
cytologisch onderzoek en histologische
diagnostiek verricht. Dit is erg lastig
omdat de incidentie van tumor cellen in
pleuravocht vaak te laag is en omdat
asbestkankercellen weinig specifieke
eigenschappen hebben die onderscheid met
bijvoorbeeld adenocarcinoomcellen of
reactieve mesotheelcellen mogelijk maken. Er
worden diverse therapieën toegepast zoals
chirurgie, radiotherapie, immunotherapie en
chemotherapie maar deze leiden slechts tot
een beperkte verbetering van de overleving.
De afdeling Longziekten van het Erasmus MC
onderzoekt methoden om de diagnostiek en de
behandeling van asbestkanker te verbeteren. |
|
In Nederland krijgen dit jaar 500 mensen
asbestkanker.
Investeer in hun redding!
|
Behandeling van asbestkanker
Zoals eerder beschreven heeft asbestkanker
een zeer slechte prognose, slechts 10% van
de patiënten is, één jaar na diagnose, nog
in leven. Er bestaat momenteel geen
effectieve tumorgerichte behandeling.
Chirurgie heeft tot doel reductie van de
tumor en leidt tot afname van klachten, niet
tot een permanente genezing. Slechts bij een
beperkt aantal patiënten is een operatie
mogelijk waarbij het aangetaste borstvlies
wordt weggenomen (pleurectomie) of door het
wegnemen van het borstvlies in z’n geheel,
samen met de aangetaste long, het hartzakje
én het middenrif (pleuropneumonectomie).
Mesothelioom heeft een hoog percentage van
lokaal recidief waardoor een nabehandeling
noodzakelijk is om de resterende tumorcellen
onschadelijk te maken. De nabehandeling kan
bestaan uit bestraling, chemotherapie,
fotodynamische therapie of combinaties
hiervan. Binnen het Erasmus MC gebeurt dit
momenteel door een serie van 27
bestralingen, in totaal 54 Gy. Met name deze
nabehandelingen worden als ingrijpend
beschouwd en hebben ernstige gevolgen voor
het welzijn van de patiënt. Vaak voldoen
patiënten niet aan de inclusie criteria
(leeftijd, gezondheid (goede hart-, long- en
nierfunctie), stadium van de ziekte en de
grootte en locatie van de tumor) en worden
uitgesloten van deelname aan een verdere
behandeling. Geen van de huidige
behandelingen geeft dan ook een verlenging
van de levensverwachting. Nieuwe
behandelingsvormen zijn dan ook dringend
gewenst.
 Dendritische
cel immunotherapie
Middels financiering door de Stichting
Asbestkanker is de afdeling Longziekten van
het Erasmus MC een zoektocht gestart naar
nieuwe behandelingsvormen die meer specifiek
tumorgericht zijn en aanzienlijk minder
bijwerkingen geeft dan de huidige
behandelingen. Klinische waarnemingen bij de
mens en experimentele bevindingen in
proefdiermodellen tonen aan dat het
immuunsysteem tumoren effectief kan
bestrijden mits ze voldoende immunogeen
zijn. Een belangrijke rol hierbij is
weggelegd voor de dendritische cel (DC). Dit
celtype komt in beperkte hoeveelheden voor
in het bloed en in weefsels en hebben een
sterke antigeenpresenterende functie.
Recente ontwikkelingen om DC’s in grote
aantallen te genereren en te stimuleren in
vitro, buiten de immuunsuppressieve werking
van tumoren om, heeft geleid tot nieuwe
impulsen voor immunotherapie onderzoek. DC
zijn uitermate geschikt om al in lage
aantallen het immuunsysteem optimaal te
stimuleren. Momenteel vinden er
verschillende klinische
DC-immunotherapeutische studies plaats voor
de behandeling van patiënten met leukemie,
lymfoom en verscheidene solide tumoren als
longkanker, prostaat kanker, melanoom en
niercarcinoom. Voor asbestkanker wordt nu
deze veelbelovende nieuwe therapie getest.
In een muismodel voor asbestkanker werd
aangetoond dat dendritische cel
immunotherapie een verlenging van de
overleving biedt.
De Medisch Ethische Toetsings Commissie
(METC) heeft in januari 2006 toestemming
verleend om een fase I klinische studie te
starten. Momenteel zijn de eerste patiënten
behandeld met DC-immunotherapie waarbij het
afweersysteem van patiënten wordt
geactiveerd om hun tumor cellen te
vernietigen. Meer gedetailleerde informatie
over deze studie is te vinden op
http://clinicaltrials.gov/ct/show/NCT00280982?order=1
en het Nederlands Trial Register.
Het doel van de studie is:
1) Het definiëren van de veiligheid en
toxiciteit van de DC therapie
2) Vaststellen of vaccineren met DC
resulteert in een detecteerbare immuun
respons
3) Het observeren en documenteren van
antikanker activiteit d.m.v. klinische
evaluatie
De studie draagt tevens bij in de kennis
over de relatie tussen het immuunsysteem en
kanker in het algemeen.
 Kosten
Voor de toepassing van dendritische cel
immunotherapie is veel geld nodig. Dit komt
omdat bloedcellen van de patient zelf in een
speciale ruimte (de zogenoemde “cleanroom”)
gekweekt worden met de hoogste kwaliteit aan
groeifactoren en voedingsstoffen. De huur
van de cleanroom bedraagt op jaarbasis
€16.500,- en de behandeling kost €15.000,-
per patiënt (groeifactoren, kweekplastics,
bacteriologische en virologische testen).
Daarnaast zijn voor de bereiding en
toediening analisten, verpleegkundigen, en
een longarts noodzakelijk en is er voor het
verzamelen van de gegevens een datamanager
nodig. De kosten voor het patiënt gebonden
onderzoek en de personeelskosten zullen dan
samen ongeveer € 500.000,- bedragen.
Daarnaast zal er nog onderzoek in
proefdieren gebeuren voor verdere verfijning
van de dendritische cel immunotherapie.
U kunt helpen!
Sinds haar oprichting bijna 10 jaar geleden,
zet de Stichting Asbestkanker zich in om een
bijdrage te leveren om het benodigde geld
(ruim 0,5 miljoen euro) ten behoeve van een
betere therapie voor asbestkanker, bij
elkaar te krijgen. Wordt bondgenoot in de
strijd tegen asbestkanker en steun de
Stichting Asbestkanker. We hopen daarmee in
de toekomst een behandeling te ontwikkelen
om asbestkanker tot staan te brengen, te
genezen of wellicht zelfs te voorkomen. |
|
Met wat hulp kan mogelijk ons eigen
afweersysteem asbestkanker zelf bestrijden
|
Het natuurlijke afweersysteem van ons
lichaam speelt een belangrijke rol bij het
bestrijden van allerlei ziektes.
Onderzoekers hebben ontdekt dat ook kanker
bestreden kan worden met behulp van ons
eigen afweersysteem. Dendritische cellen
zijn hierbij essentieel. Maar wat zijn
dendritische cellen, wat is hun functie en
welke rol spelen zij bij de behandeling van
kanker?
Ieder mens heeft dendritische cellen in het
bloed, in de huid en de slijmvliezen. Ze
bewaken ons lichaam tegen vreemde,
ziekmakende indringers. Zodra het lichaam
wordt aangevallen door een ziekteverwekker,
bijvoorbeeld een bacterie of een virus,
komen de dendritische cellen in actie: zij
activeren de zogenaamde T-cellen, die de
indringer aanvallen. Het is een ingewikkeld
proces dat wellicht wat makkelijker voor te
stellen is wanneer de dendritische cel
vergeleken wordt met een generaal en de
T-cellen met het leger. De generaal
(dendritische cel) is in staat het leger
(T-cellen) te mobiliseren en te activeren
zodat de indringer herkend en vernietigd kan
worden. Ook tumor cellen kunnen worden
herkend door het leger als een vreemde,
ziekmakende cel. Maar wanneer de generaal
zijn werk niet goed doet of afwezig is,
krijgt het leger geen of onvoldoende
instructies waardoor de tumor kan
uitgroeien. Wanneer het immuunsysteem faalt,
moet er een nieuwe generaal gezocht worden,
of dat de huidige moet worden uitgelegd wat
hij moet doen om het leger in actie te laten
komen. Dit is waar het onderzoek nu op
gericht is. Uit het bloed van de patient
worden in het laboratorium actieve
dendritische cellen gekweekt, die vervolgens
weer aan de patiënt worden teruggegeven door
middel van vaccinatie. De nieuwe
dendritische cellen zoeken bij terugkeer in
het lichaam de T-cellen op om ze wakker te
schudden, te instrueren en de indringers te
lijf te gaan. Opgeschrikt door deze nieuwe
generaal, gaan de T-cellen aan het werk. En
omdat T-cellen de unieke eigenschap hebben
om zich te vermenigvuldigen, groeit hun
aantal in een mum van tijd en vormen ze een
steeds groter leger tegenover de tumor. Het
unieke van deze behandeling is dat het om
een natuurlijke methode gaat: het lichaam
wordt immers gestimuleerd haar eigen
afweersysteem in te zetten om de
kankercellen op te ruimen. Er treden vrijwel
geen bijwerkingen op. |
|
|
